Agnieszka Osiecka

***

Przyjechałam taka smutna -
sam rozumiesz, co i jak.
Lecz z pamięci mojej płótna,
Lato zmyło smutku szlak.

-Już do ciebie serca nie mam,
w dzik± jabłoń cię zaklęłam,
a wspomnienia, czy pan słyszy -
zamieniłam w polne myszy...

Zatrzasnęły się w żołędziach
na dwa spusty - stare łzy.
Odfrunęło z motylami
słowo "czekam", słowo - "ty".

W cierpkim smaku dzikich jagód
już nie szukam twoich ust,
już nie słucham cię w szelestach,
gdy zaskrzypi le¶ny chrust.

Lato zbiera się do drogi,
Już w dziewannach zima ¶pi,
ja tej zimy się nie boję -
niech zapuka do mych drzwi.. 

 

 


W przypadku znalezienia błędu na stronie - prosimy o informację. kontakt


copyright © 2002 - 2010
www.Zaprasza.eu
oraz
Fundacja  Promocji  Kultury
Wszystkie prawa zastrzeżone