Wiersze

Cień dwoisty

Cień dwoisty - dusza i ciało
Patrzy w zwierciadło:
Co być mogło, być nie umiało,
Poszło, przepadło.

W dnach głębokich czyni± się gusła:
Umarli wskrzesn±!
Duszo biedna, czemu¶ tak uschła
¦mierci± cielesn±?

Ach, to tylko życie dalekie
W mrokach przepadło.
Id± czasy, gasn± powieki,
Milczy zwierciadło.

Twarz spogl±da z głębin odbicia
Ciemna i niema -
Jak powrócić do tego życia,
Ktorego nie ma? 

 

 


W przypadku znalezienia błędu na stronie - prosimy o informację. kontakt


copyright © 2002 - 2010
www.Zaprasza.eu
oraz
Fundacja  Promocji  Kultury
Wszystkie prawa zastrzeżone